İyi mi oldu şimdi?
Gözümüzün önünde çürüyüp giderken sadece onunla güldük. Yaptığını ayıplamadık, mani de olmadık. Sadece karikatürize ettik ve güldük. O da güldü. Böyle kabul edilmeyi normal gördü. Peki iyi mi oldu şimdi?
Biz arkadaşlığımızdan razı mıyız arkadaşlar?
Gözünüzü seveyim, belli değil miydi böyle olacağı? Gözümüzün önünde yangın varken, su dökmek bir kenara; yangını en önden seyrettiniz. Zaman zaman beni de yaksa da, hakikate olan içkin ve kaçınılamaz bir eğilim beni hep doğru saf'ta olmaya itti. Ancak her zaman azınlık kaldım. Yalan mı? Zor olsa da, keyifsiz olsa da doğru olanı neden yapmıyorsunuz? Dümdüz sorayım.
Ne durumda ne hikayede olursan ol, doğru ve gerçek olan seçeneğin her zaman en DOĞRU şeçenek olduğunun bir tek ben mi farkındayım gerçekten? İnanması güç. Bir yanım her canlının eşit saygıyı hakettiğini ateşli bir şekilde savunsa da, konu insanlara gelince maalesef böyle düşünemiyorum artık.
Savunma ve başa çıkma mekanizmalarının esiri olan insanları ikiye ayırıyorum kafada; Ağır şanslar altında oraya itilmiş ve başka bir şans verilmemiş kesim bir yana, başka şansları olmasına rağmen ona biçilen yolu izlemek kolay olduğu için denememişler diğer yana.
No comments:
Post a Comment